Μία πετυχημένη “συνταγή” δεν την αλλάζεις… ιδίως όταν αφορά την τουρκική απειλή


    Δυστυχώς η επιστροφή στην οικονομική και κοινωνική κανονικότητα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, φαίνεται ότι σηματοδοτεί και την επιστροφή στη συνήθη ελληνική στρατηγική και πρακτική σε …


    Δυστυχώς η επιστροφή στην οικονομική και κοινωνική κανονικότητα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, φαίνεται ότι σηματοδοτεί και την επιστροφή στη συνήθη ελληνική στρατηγική και πρακτική σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Η αιφνιδιαστική αναβολή της εθνικής, μεγάλης κλίμακας άσκησης «ΚΑΤΑΙΓΙΣ 2020», ώρες πριν την έναρξη της, αποτελεί ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εφαρμογής μίας ιδιότυπης στρατηγικής «χυλού» που η χώρα εφαρμόζει τις τελευταίες δεκαετίες. Και όμως περίπου δύο μήνες πριν η χώρα επέδειξε αξιοθαύμαστη (και αξιοπερίεργη για τα ελληνικά δεδομένα) στρατηγική αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα, θέτοντας και επιτυγχάνοντας τους αντικειμενικούς σκοπούς της.

    Γράφει ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

    Το σχέδιο της Άγκυρας να χρησιμοποιήσει ως όπλο τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές ώστε να αποσταθεροποιήσει τη χώρα μας και να εκμαιεύσει οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, απέτυχε παταγωδώς γιατί η εντολή του ανώτατου επιπέδου πολιτικής ηγεσίας της χώρας προς τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας ήταν σαφής: «τα σύνορα πρέπει να σφραγιστούν».

    Ταυτόχρονα το ανώτατο επίπεδο ξεκαθάριζε ότι «να γίνει ότι πρέπει να γίνει και η ευθύνη για οποιαδήποτε αστοχία / ατύχημα, αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από εμένα» (προς αποφυγή παρεξηγήσεων τα ανωτέρω δεν αποτελούν ακριβή αναπαραγωγή αλλά με βάση όσα στάθηκε δυνατό να πληροφορηθούμε αποδίδουν με ακρίβεια το νόημα των λεχθέντων).

    Η ίδια στρατηγική αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα επιδείχθηκε από τη χώρα μας και στην περίπτωση της πανδημίας. Θέτοντας ως κύριο αντικειμενικό σκοπό την ελαχιστοποίηση των απωλειών υγείας στον πληθυσμό, λήφθηκε άμεσα η απόφαση για «lockdown» και κινητοποιήθηκε το σύστημα υγείας της χώρας.

    Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι σε ότι αφορά τη διαχείριση οι δύο περιπτώσεις παρουσιάζουν ορισμένες βασικές ομοιότητες:
    >Οι απειλές που εκδηλώθηκαν ήταν μείζονες, ακόμη και ως υπαρξιακές θα μπορούσαν να θεωρηθούν.