Το 1919 το Α’ Σώμα Στρατού (ΣΣ) στάλθηκε, κατόπιν αιτήματος των Συμμάχων στην «Μεσημβρινή Ρωσία», την σημερινή Ουκρανία δηλαδή, για να πολεμήσει, παρά το πλευρό γαλλικών και ρωσικών «λευκών» δυνάμεων,…
Το 1919 το Α’ Σώμα Στρατού (ΣΣ) στάλθηκε, κατόπιν αιτήματος των Συμμάχων στην «Μεσημβρινή Ρωσία», την σημερινή Ουκρανία δηλαδή, για να πολεμήσει, παρά το πλευρό γαλλικών και ρωσικών «λευκών» δυνάμεων, κατά των Μπολσεβίκων. Στο πλαίσιο αυτό οι κύριες δυνάμεις του Α’ ΣΣ αποβιβάστηκαν, σταδιακά, από την Οδησσό μέχρι την Χερσώνα, το 2ο Σύνταγμα Πεζικού (ΣΠ) της ΧΙΙΙ Μεραρχίας Πεζικού (ΜΠ) αποβιβάστηκε, στις 10 Μαρτίου (παλαιό ημερολόγιο) στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας. Η στρατιωτική κατάσταση που βρήκαν εκεί οι Έλληνες κάθε άλλο παρά ευχάριστη ήταν.
Η χερσόνησος της Κριμαίας συνδεόταν με την ηπειρωτική χώρα μέσω ενός ισθμού που είχε τρεις κλάδους. Ο εύρους 9 χλμ. ισθμός του Περεκόπ, ο δυτικότερος των τριών, ο τεχνητός, από επιχωμάτωση κεντρικός κλάδος του Δνειπεροπετρόφσκ και ο τρίτος κλάδος του Αραμπάτ, επίσης τεχνητός. Μέσω αυτών των κλάδων διερχόταν όλες οι δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές που συνέδεαν την χερσόνησο με τον Βορρά.
Την άμυνα των κλάδων αυτών είχαν αναλάβει οι «λευκές» ρωσικές δυνάμεις. Αυτές έφεραν τον πομπώδη τίτλο «Ρωσική Εθελοντική Στρατιά» και διέθετε δύο «μεραρχίες». Ωστόσο η συνολική δύναμη της «στρατιάς» δεν ξεπερνούσε τους 4.000 άνδρες. Στην Κριμαία είχε και το γαλλικό 157ο ΣΠ που όμως αριθμούσε μόλις 500 άνδρες. Στην Κριμαία στάθμευαν ακόμα και γερμανικά τμήματα που ανέμεναν την μεταφορά τους στη Γερμανία.
