Όταν είμαστε μικρά παιδιά και στην πορεία μας προς την ενηλικίωση, περνάμε από διάφορα στάδια αντοχής προς διάφορες γεύσεις. Και αυτό που συμβαίνει συνήθως, είναι να σιχαινόμαστε στα 15 μας ό,τι λατρε…
Όταν είμαστε μικρά παιδιά και στην πορεία μας προς την ενηλικίωση, περνάμε από διάφορα στάδια αντοχής προς διάφορες γεύσεις. Και αυτό που συμβαίνει συνήθως, είναι να σιχαινόμαστε στα 15 μας ό,τι λατρεύουμε στα 25 μας. Όπως εγώ με τις φακές.
Πρόκειται για το φαγητό που ποτέ, όσο είμαστε ανώριμοι και αφελείς, δε μας γεμίζει το μάτι. Είναι το φαγητό που το σνομπάρουμε. Γυρνούσαμε από το σχολείο κάτι Τετάρτες, που η γιαγιά μπορεί να νήστευε και να τις έκανε και δίχως λάδι, και βλέπαμε νερουλές φακές στο πιάτο, οπότε σχετικά λογικά τις αποφεύγαμε και παίρναμε τηλέφωνο τη μαμά να μας αφήσει να φάμε πατάτες τηγανητές.
Και στην πορεία, αυτό που συνέβη με τις φακές, έγινε και με άλλα φαγητά. Με τις μπάμιες. Με το σπανακόρυζο. Με τα φασολάκια. Γενικώς, μεγαλώνουμε στην Ελλάδα μαθαίνοντας πως έχει αξία μόνο το γεύμα που περιλαμβάνει κρέας.
Ζούμε όμως πια στον 21ο αιώνα. Δε χρειάζεται καν να διαβάσετε εμένα ή κάποιον άλλο που απλώς γράφει την άποψη του. Ρωτήστε τον πιο μέτριο διατροφολόγο και θα σας πει ό,τι και το 101% των διατροφολόγων σε όλο τον κόσμο.
Οι φακές, το σπανάκι και τα φασολάκια είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να προσφέρεις στον οργανισμό σου. Από κάθε άποψη. Ξέρεις για παράδειγμα ότι οι φακές και το edamame – έτσι λένε το πράσινο φασόλι στην Ιαπωνία – έχουν την μεγαλύτερη απορρόφηση πρωτεΐνης με 18 και 17 γραμμάρια ανά μερίδα;
