Σουτζουκάκια, κεμπάπ, κιμάς, χούμους, τυριά ακόμα και λαϊκή ρήση υπάρχει («ώσπου/μέχρι να πεις κύμινο») που έχουμε συνδέσει με το κύμινο. Αυτό το έντονο, ζεστό και πικάντικο μπαχαρικό με το άρωμα που σε ταξιδεύει στα μέρη και τις κουζίνες της Μέσης Ανατολής. Όπως συμβαίνει με πολλές τροφές, έτσι και με το κύμινο τα οφέλη του στην καλή υγεία και λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού υπερτερούν της ν…
Σουτζουκάκια, κεμπάπ, κιμάς, χούμους, τυριά ακόμα και λαϊκή ρήση υπάρχει («ώσπου/μέχρι να πεις κύμινο») που έχουμε συνδέσει με το κύμινο. Αυτό το έντονο, ζεστό και πικάντικο μπαχαρικό με το άρωμα που σε ταξιδεύει στα μέρη και τις κουζίνες της Μέσης Ανατολής.
Όπως συμβαίνει με πολλές τροφές, έτσι και με το κύμινο τα οφέλη του στην καλή υγεία και λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού υπερτερούν της νοστιμιάς που προσφέρει ακόμα και σε νερόβραστα λαχανικά.
Το κύμινο είναι η κοινή ονομασία του φυτού Κούμινον το κύμινον ή Κύμινον το ήμερον (Cuminum cyminum). Είναι επίσης γνωστό και ως λευκό κύμινο, αρτυσία ή αρτυσιά στην Κύπρο, καμούν και ως τζίρα ή τζήρα (jeera ή zeera).
Είναι ανθοφόρο φυτό της οικογένειας των Απιίδων (Apiaceae), ιθαγενές από την ανατολική Μεσόγειο μέχρι την Ινδία, ενώ πλέον καλλιεργείται στην Κίνα και το Μεξικό. Οι σπόροι του (ο καθένας περιέχεται μέσα σε έναν καρπό, ο οποίος ξηραίνεται), χρησιμοποιούνται για να δώσουν άρωμα στις κουζίνες πολλών διαφορετικών πολιτισμών, κυκλοφορούν δε, τόσο ολόκληροι όσο και αλεσμένοι.
Το κύμινο χρησιμοποιείται από τους αρχαίους χρόνους με την πρώτη αναφορά να χρονολογείται από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. στην Ινδία. Αρχικά καλλιεργήθηκε στο Ιράν και στην περιοχή της Μεσογείου. Στον αρχαίο Αιγυπτιακό πολιτισμό, το κύμινο χρησιμοποιήθηκε ως καρύκευμα και ως συντηρητικό στην ταρίχευση.
Οι Αρχαίοι Έλληνες διατηρούσαν το κύμινο στο τραπέζι, σε δικό του περιέκτη (όπως συχνά διατηρείται και σήμερα το πιπέρι) και αυτή η πρακτική ακόμα συνεχίζεται στο Μαρόκο. Με την ευκαιρία, δείτε πως οι Αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν τις ομοφυλόφιλες γυναίκες.
Το κύμινο, χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό, στην κουζίνα της αρχαίας Ρώμης, ενώ εισήχθη στην Αμερική από τους Ισπανούς και Πορτογάλους αποίκους.
Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τύποι κύμινου, αλλά οι πιο γνωστοί από αυτούς είναι το μαύρο και το πράσινο κύμινο· και οι δύο χρησιμοποιούνται στην περσική κουζίνα.
