Τα Μέγαρα είναι μία από τις περιοχές της Αττικής με μεγάλη ιστορία που ξεκινά από τη νεολιθική εποχή. Κοντά στη θάλασσα, έδωσε τη δυνατότητα στους Μεγαρείς να αναπτυχθούν και να ισχυροποιηθούν με το ε…
Τα Μέγαρα είναι μία από τις περιοχές της Αττικής με μεγάλη ιστορία που ξεκινά από τη νεολιθική εποχή. Κοντά στη θάλασσα, έδωσε τη δυνατότητα στους Μεγαρείς να αναπτυχθούν και να ισχυροποιηθούν με το εμπόριο. Όποιος μελετά Ιστορία, γνωρίζει πως οι αναφορές στην πόλη είναι πολλές, σημαντικές και ότι διανύουν πολλούς αιώνες.
Σήμερα τα Μέγαρα είναι μια περιοχή με μερικές χιλιάδες κατοίκους που απολαμβάνουν το προνόμιο να ζουν στην εξοχή αλλά και πολύ κοντά στην Αθήνα. Προσωπικά, δεν έχει τύχει να πάω ποτέ στα Μέγαρα. Μου φαίνονται οικεία, γιατί τα συναντώ συχνά διασχίζοντας την εθνική οδό προς Πελοπόννησο, αλλά δεν έχει τύχει να βγω εκτός πορείας και να τα επισκεφτώ.
Πρόσφατα, μάλιστα, έμαθα ότι στην περιοχή καλλιεργείται ένα προϊόν προστατευμένης ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ) με υπέροχη γεύση και άριστη ποιότητα, το κελυφωτό φιστίκι. Είναι γεγονός ότι όποτε σκεφτόμουν αυτό το είδος φιστικιού, ερχόταν στο μυαλό μου το νησί της Αίγινας, άντε και η Σικελία. Για τα Μέγαρα δεν ήξερα τίποτα. Όταν, όμως, δοκίμασα το φιστίκι Μεγάρων, κατάλαβα πως πρόκειται για ένα εξαιρετικής ποιότητας προϊόν με υπέροχο άρωμα και γεύση.
Πολλοί θεωρούν ότι η ποιότητά του είναι ισάξια με αυτήν που έχει το κελυφωτό Σικελίας και τείνω να πιστεύω ότι έχουν δίκιο. Αναγνωρισμένο ως προϊόν ΠΟΠ, το συγκεκριμένο φιστίκι έδωσε τη δυνατότητα στους ντόπιους να ασχοληθούν πιο συστηματικά με τη γη τους, να στηρίξουν την παραγωγή τους και να ανακαλύψουν νέους, σύγχρονους τρόπους για να το προωθήσουν και να το καθιερώσουν στη γαστρονομία. Για έναν από αυτούς τους παραγωγούς, τον Πάνο Κόλλιαλη, μου μίλησε πρόσφατα ο σεφ Γιάννης Μπουροδήμος.
Ο Πάνος δημιούργησε την επιχείρηση Kelyfos όταν άρχισε να σκέφτεται πολύ διαφορετικά τα φιστίκια που παράγονται στα οικογενειακά του κτήματα και θέλησε να φτιάξει καινοτόμα προϊόντα με αυτά. «Αν και η οικογένειά μου δεν ήταν καθαυτό αγρότες, ο παππούς μου είχε φυτέψει φιστικιές για συμπληρωματικό εισόδημα. Για τον ίδιο λόγο διατηρούσε τα κτήματα και ο πατέρας μου. Το 2018 αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματική κατεύθυνση και να ασχοληθώ πιο σοβαρά με τα φιστίκια, επενδύοντας σε μεγαλύτερα κτήματα και περισσότερα δέντρα.
Παρ’ όλα αυτά, ακόμη δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιεργητή ή παραγωγό αλλά περισσότερο έναν άνθρωπο που αναζητά νέες γεύσεις, πιστεύει στο κελυφωτο φιστίκι Μεγάρων και θέλει να δημιουργήσει προϊόντα που θα αναδείξουν τη γεύση και τις γαστρονομικές του δυνατότητες. Σήμερα οι καλλιέργειες της οικογένειάς μου φτάνουν στα 20 στρέμματα με 650 δέντρα. Και είναι μια πάρα πολύ καλή αρχή».
Η φιστικιά, όπως κάθε άλλη καλλιέργεια, είναι στο έλεος των καιρικών συνθηκών. Πέρα από αυτό, το συγκεκριμένο δέντρο χρειάζεται μεγάλη προσοχή και είναι εξαιρετικά απαιτητικό. Το καλοκαίρι έχει ανάγκη από πολύ νερό και τον χειμώνα απαιτούνται εργασίες και ειδική φροντίδα για να παραμείνει εύρωστο. Ευτυχώς, το κλίμα και το έδαφος των Μεγάρων ευνοούν τη συγκεκριμένη καλλιέργεια κι έτσι δεν υπάρχουν σημαντικές παρεμβάσεις.
Ο Πάνος είναι από τους ανθρώπους που γεννήθηκαν στην ελληνική επαρχία, αλλά ποτέ κανείς δεν του είπε, όταν ήταν παιδί, τις δυνατότητες που του δίνει αυτή η συνθήκη. Ακόμη και σήμερα, που η ανάγκη αποκέντρωσης είναι μεγάλη, τα παιδιά δεν ξέρουν τους λόγους για τους οποίους αξίζει να μείνουν στον τόπο τους και να δραστηριοποιηθούν εκεί. Ο Πάνος αγαπούσε τη γη, τον συγκινούσε, απολάμβανε τις βόλτες στα κτήματα, αλλά του φαινόταν αδιανόητο να ασχοληθεί με αγροτικές εργασίες.
«Μου άρεσε η επαφή με τη φύση και η αίσθηση που σου δημιουργείται όταν έχεις στα χέρια σου κάτι όμορφο από τη δική σου γη, αλλά δεν ήξερα πόση ευθύνη και πόσο κόπο απαιτεί μια ανάλογη παραγωγή. Μεγαλώνοντας, άρχισε να γυρίζει στο μυαλό μου η ιδέα να ασχοληθώ με τις φιστικιές και πριν από τέσσερα χρόνια συνειδητοποίησα τη δύναμη που έχει ο πλούτος της γης μας και τις δυνατότητες που μου προσφέρονται.
Η μεγαλύτερη ανάγκη που ένιωθα ήταν να αναδείξω με κάθε τρόπο τη γεύση των δικών μας φιστικιών και να προωθήσω στο εξωτερικό τα προϊόντα μας, με σκοπό να επικρατήσουν ανάμεσα σε άλλα που κυκλοφορούν και τις περισσότερες φορές είναι κατώτερης ποιότητας».
Ξεκινώντας τη συστηματική του ενασχόληση, ο Πάνος άρχισε να καταλαβαίνει τις απαιτήσεις της δουλειάς και το μέγεθος των ευθυνών. Η φιστικιά, όπως κάθε άλλη καλλιέργεια, είναι στο έλεος των καιρικών συνθηκών. Πέρα από αυτό, το συγκεκριμένο δέντρο χρειάζεται μεγάλη προσοχή και είναι εξαιρετικά απαιτητικό. Το καλοκαίρι έχει ανάγκη από πολύ νερό και τον χειμώνα απαιτούνται ειδικές εργασίες και φροντίδα για να παραμείνει εύρωστο. Είναι ένα δέντρο εξαιρετικά ευάλωτο στους μύκητες, που σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται συνεχώς ψεκασμοί με ακριβά και εγκεκριμένα φάρμακα και με πολύ προσεκτικό τρόπο, ώστε να μην υπάρχει κανένας κίνδυνος για την υγεία αλλά και την τελική ποιότητα της παραγωγής.
Ευτυχώς, το κλίμα και το έδαφος των Μεγάρων ευνοούν τη συγκεκριμένη καλλιέργεια, έτσι δεν υπάρχουν σημαντικές παρεμβάσεις. Αλλά ακόμα και η συγκομιδή έχει ειδικό τρόπο, οφείλει να γίνεται ευγενικά και με υπομονή για να μην πληγωθούν οι καρποί.
«Όταν θέλεις να βγάζεις άριστο προϊόν, πρέπει να μάθεις να ακούς το δέντρο. Κάθε δέντρο σού δείχνει τις ιδιαίτερες ανάγκες του και εγώ πρέπει να βρίσκω λύση για να τις ικανοποιώ. Πολλές φορές συμβουλεύομαι γεωπόνους, ακούω τη γνώμη τους, ακολουθώ ό,τι μου λένε, και άλλες φορές αυτοσχεδιάζω γιατί πια έχω μάθει να παρατηρώ κάθε φιστικιά και να καταλαβαίνω τι έχει ανάγκη».
Μόλις άρχισε, λοιπόν, να νιώθει ουσιαστικά τη φιστικιά και να μαθαίνει σε βάθος τα μυστικά της καλλιέργειάς της, ο Πάνος ένιωσε την ανάγκη να ανακαλύψει περισσότερο τη γεύση του φιστικιού και να βρει τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιος να το απολαύσει καλύτερα. Έτσι άρχισε να κάνει γευστικές δοκιμές στο σπίτι του.
